Zorgwekkend binnen de zorg

Als ND-netwerk houden we ons doorlopend bezig met de kwalitatieve inzet binnen branches.

Binnen de zorg zijn veel zaken uitstekend geregeld. Dagelijks zetten duizenden professionals zich met enorme betrokkenheid in voor cliënten, patiënten en bewoners. Toch zie ik tegelijkertijd ook een andere kant van de werkelijkheid. Een kant die steeds vaker zichtbaar wordt rondom de inhuur van specialismen, zzp’ers, beveiligers, crisisondersteuners en andere externe professionals.

Veel zorginstellingen weten precies wat zij nodig hebben. Ze weten welke expertise gewenst is, welke risico’s aanwezig zijn en welke kwaliteit verwacht wordt. Maar opvallend vaak ontbreekt de volledige kennis over waar men juridisch, organisatorisch en operationeel daadwerkelijk aan moet voldoen. Daar ontstaat een gevaarlijk verschil tussen de papieren werkelijkheid en de praktijk.

Op papier lijkt alles geregeld. Certificaten zijn aanwezig, dossiers lijken compleet en overeenkomsten zijn ondertekend. Maar wie controleert daadwerkelijk of de juiste persoon op de juiste plek staat? Wie verifieert of diploma’s geldig zijn? Of screenings actueel zijn? Of een beveiliger daadwerkelijk bevoegd en inzetbaar is voor een complexe zorgomgeving?

Binnen de particuliere beveiligingsbranche geldt een vergunningplicht. Beveiligingsbedrijven hebben daarnaast de wettelijke verantwoordelijkheid om personeel correct te screenen en bevoegd in te zetten. De praktijk laat helaas zien dat dit niet altijd structureel en aantoonbaar gebeurt. Zeker binnen de zorg, waar beveiligers werken met kwetsbare doelgroepen en vaak in crisissituaties terechtkomen, zou dit geen discussie mogen zijn.

Daarom is specialistische scholing essentieel. Een opleiding zoals Beveiliger in de Zorg zou geen luxe moeten zijn, maar een minimale kwaliteitsnorm. Werken in een zorgomgeving vraagt immers om veel meer dan alleen aanwezigheid of fysieke veiligheid. Het vraagt om de-escalatie, communicatie, kennis van doelgroepen en professioneel handelen onder druk.

Daarnaast wordt dit onderwerp juridisch steeds relevanter. Na de herziening van de Wet particuliere beveiligingsorganisaties en recherchebureaus (WPBR) verschuift de verantwoordelijkheid namelijk steeds nadrukkelijker richting opdrachtgevers. Zorginstellingen die beveiliging inhuren kunnen niet langer uitsluitend vertrouwen op verklaringen van leveranciers of de “papieren werkelijkheid”. Wanneer blijkt dat onbevoegde, niet-gescreende of niet-gekwalificeerde personen worden ingezet, kan ook de opdrachtgever aansprakelijk worden gehouden voor nalatigheid in toezicht en controle. De ketenverantwoordelijkheid wordt daarmee steeds concreter en de risico’s voor bestuurders en organisaties nemen toe.

Het goede nieuws? De oplossing hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn.

Met een paar relatief kleine ingrepen kunnen zorginstellingen enorme stappen zetten in kwaliteit, controle en veiligheid. Denk aan:

directe verificatie van diploma’s en certificeringen;
controle op beveiligerspassen en screenings;
realtime inzicht in wie daadwerkelijk aanwezig is;
objectieve toetsing van contractafspraken;
transparante kwaliteitscontroles voor opdrachtgevers.

Daardoor ontstaat iets wat vandaag de dag nog te vaak ontbreekt: échte controle in plaats van papieren controle.

Wanneer opdrachtgevers inzichtelijk kunnen maken dat de juiste mensen daadwerkelijk op de juiste plek staan, vervalt de schijnveiligheid. Dan ontstaat objectieve veiligheid conform de gemaakte afspraken. Bovendien hoeven organisaties minder tijd en geld te besteden aan extra inspecties, controles achteraf of herstelmaatregelen wanneer het al mis is gegaan.

De zorg verdient professionals die aantoonbaar bekwaam zijn. Niet alleen op papier, maar juist in de dagelijkse praktijk.

Wilt u advies? Praten over de inzet en wettelijke verantwoording als instelling? Maak vrijblijvend een afspraak met me.. 06-55127101

#Zorg #Veiligheid #WPBR #Beveiliging #Zorginstellingen #Compliance #Risicobeheersing #Ketenverantwoordelijkheid #Toezicht #Kwaliteit #delenislief #fyp #followers